|
|
|
|
ช้างทุรลักษณ์
ช้างทุรลักษณ์หรือช้างโทษบาป เป็นช้างอัคนิพงศ์ ที่พระอัคนีสร้างขึ้นไว้
ในโลกมนุษย์ มี 80 ชนิด คือ
- นามทุย มีลักษณะตัวผอมบาง งาเล็กยาวรี งาสั้นแค่ศอก ขนหางงอน
- พำหัศดี มีลักษณะตัวเตี้ยสั้น หน้าง้ำต่ำ เนื้อกระเพื่อม หนังหย่อนยาน
- พำลา ริมฝีปากล่างยาวปากบนสั้น หุบปากไม่มิด จึงอ้าปากอยู่ตลอดเวลา
- พาหนะ ตัวดูเป็นแร่ง ชอบคาบไม้หญ้าดูรุงรัง เวลายืนจะเห็นต้นคอ
นัยน์ตาดูมีน้ำขังเสมอ
- ชนกันโลน ตัวสาก งาขาวซีด เท้าหน้าบิด
- เทไพร่ ช่วงตัวสั้น หางเขิน หน้างวดหญ่ เวลาเดินเซื่องซึม
- โชลชไล ศีรษะต่ำ ตะโพกต่ำ หลังโกง ช่วงโคนหางสูง น้ำลายไหล หน้าใหญ่
ตาเหลือก เวลาเดินหนังกระเพื่อม
- กลุมลังไก่ ตัวสูง โขมดศีรษะดูกลมเป็นจอมปลวก มักหลับตาไม่ค่อยมีแรง
- ทำพลุก ลำตัวคด งวงยาน งาใหญ่หรือสั้น แต่จะแตกตั้งแต่โคนตลอดปลาย
- ทำพลุกกะแบก งาแตกตั้งแต่โคนตลอดปลาย คล้ายปากงู รวมเป็นปุ่ม
- ระแหกชีพ ภายในงาเน่ากลวง งาบิดเป็นเกลียวเชือกจากโคนตลอดปลาย
และปลายงามีรอยแตก เหมือนง่ามปากงู
- สฤงคางคูน ลักษณะพิการ งาเน่า คลอน ปลายงางอนแตกเหมือนปากงู ตัวงาแตก
เหมือนแขนงไม้ไผ่ หรือหน่อไม้ และมีสีแดงดังสีชาด หางยาวคดบังทวาร
- สวาพิฆาฎ ลักษณะพิการ หน้าราบแบนเหมือนแว่น
- นครฆาฎ ลักษณะพิการ ต้นงาเรียวเสมอตลอดปลายงา งวงยาวเพรียวถึงดิน
งาปักตรง เอวกิ่ว ศีรษะกับท้ายเสมอกัน
- มณีจักรเนียม ลักษณะเป็นโทษ คือลำตัวเล็ก คอใหญ่ขาว หางสั้นไม่มีขนขาว
ตัวเตี้ยเท้าสั้น งาคลอนปลายกาง งาข้างหนึ่งสั้น ในปากและงวงต่ำ
ตาเล็ก ลักษณะงาแตก ปลายงอน
- นาคพันธุ์ ตัวดำไหล่สั้นและโกง งาสั้น หูสั้น ต้นคอสั้น ปลายคอยาว
ตางอนดุจตานาค
- ลักขณกิน มีเต้านม 3 เต้าที่กลางท้องและกลางอก ศีรษะต่ำ
- ปีสาจกิน มีเต้าเกิดที่กลางท้องและกลางอก แห่งละ 3 เต้า ศีรษะเล็ก
- โศกจกิน มีเต้านมเกิดที่ใต้คางและในปาก
- กฤนทะ มีเต้านมเกิดงอกออกมาตลอดท้องถึงเท้าหลังตลอดตั้งแต่ส้นเท้าถึงหางและหลัง
เวลาเดินงุนงุน
- รายจกิน มีเต้านมงอกขึ้นมา 3 เต้า ที่ด้านข้างตัวช้าง
- กันเอาพลุก ลำตัวใหญ่ อกคด ท้องยาน งวงยานยาว โคนงาใหญ่สั้น ปลายแหลม
- กากหลัก ตัวพิการ หน้าใหญ่ ยาวทั้งสี่คอด หางสั้นไม่มีขนหาง
- เสียงสวา หน้าอกยาน ไล่สูง เอวกิ่วเล็ก หางเขิน(สั้น)
- จราษ ลักษณะพิการ
- ชำนิพระเพลิง ตัวนั้นหลังคดโค้งหยัดขึ้นลง คอและไหล่ยกไปถึงต้นหาง
และหางเขิน
- มังกิน มีงาเก ข้างหนึ่งเกออก ข้างหนึ่งเกเข้า หู 2 หูยาวรีติดชิดกัน
หางคด หลังคด หยัก 3 ลอน
- สันดาษยูร มีลิ้นใหญ่ ยาวเสมอปาก เวลาเดินอ้าปาก
- บังพัด งาซ้ายเกงอนเวียนไปด้านซ้าย งาขวาเกงอนเวียนไปด้านขวา ต้นงาคดพลิ้วบิด
- โยรยัก ตัวผอม ใจคะนอง ชอบหลับตา ยกเท้าโยกศีรษะ เท้าตึงถึงอก
หางโบยแกว่งขึ้นถึงไหล่ หลังสูง ชอบเอางวงตีอก ยกเท้า
- คัดธรณี เท้าหน้าต่ำกว่าเท้าหลังเหมือนจะก้มตัว เมื่อย่างเดินมักจะก้าวจดๆ
ก่อนถึงจะเดิน เท้าทั้งสี่ไขว้กัน งาแนบงวงแทงลง หลังราบเรียบ ตั้งแต่ท้ายมาถึงคอ
เล็บงอนขึ้นหางยาวไกว
- ชัญบัญเชค ศีรษะหลังและท้ายเสมอกัน เท้าทั้งสี่คอคอด ท้องใหญ่ยาน
ขนบาง ปลายเล็บยาวงอนขึ้น
- กำพบกำโบน ตัวด่างขาวทั่วร่าง น้ำลายยืดตลอดเวลา เวลาถ่ายมีน้ำมากออกมารดตัวติดแข้งขา
- สแบกเขียว มีเกล็ดออกทั่วตัว เวลาตกมัน น้ำมันเหม็นมาก
- แรงกระลี มีตัวใหญ่สั้น อกเป็นแร่งยานแกว่ง มีข้างเป็นดวงเด่นกลม
1 ดวง ชัดเจน
- แซง ตัวสูง หลังโกง ตัวลายอย่างฝาหอยแครงทั่วตัว หางเขิน
- ปุคะ ตัวใหญ่ ศีรษะเล็ก สีข้างต่ำ มีดวงวงกลม 3 ดวงเรียงกัน 2
แถว
- รายดาว มีดวงกลม ด่างขาว รายเต็มไปหมดทั่วตัว หางเขิน
- เพรียงสฤง โขมดต่ำ ท้ายเล็ก มีวงกลมเป็นกระด้านในเต็มทั่วตัว หางเขิน
- เคียนงูน กายพิการ เวลาจะกินน้ำต้องย่อเท้า หางสั้น ไม่มีขนหาง
- ทิพาไสย เวลานอนตอนกลางวันจะย่อเท้าลง หางสั้น ไม่มีขนหาง
- รติไสย เวลานอนตอนกลางคืนจะม้วนงวงเข้าในระหว่างงา และย่อเข่าลงนอน
- ขะนักเสนะ ลำตัวเรียว หางสั้น ไม่มีขน เวลาผูกเท้ากับหลัก มักจะเหยียบขยี้เสา
เสมอ
- ชะเมียม ลักษณะเข้มแข็งมักผูกเท้าหน้าไว้กับเสาตะลุง จะย่อเท้าและเสยงาแทงคร่อมเสาตะลุง
เอางวงกอดปลายเสาตะลุง
- พลัดควาญ หมอความญคล้องได้ และติดลูกโขลงมาจากป่า
- ราหู งาสูง ต้นงวงใหญ่ ปลายเรียว หน้าแดง มีกระ ตั้งแต่ปลายงวง
ถึง โขมดหน้างวงและเรียงไปตลอดหู
- ประพลุก งาทั้งสองคด มีเสี้ยนงอกคอชัน หางคด
- กันแอกสลาย คอยาว หูฉีกคล้ายใบตาล ท้ายเล็ก หางเขิน
- ทำรังกาย หน้าตั้ง งวงเรียง ใบหูมีรูขาด สีข้างประหลาด หางเขิน
- บังคลอ โขมดศีรษะต่ำ หลังตรง งวงสั้น หางสั้นและกายสั้น
- ขวาย พลุกสั้นกว่า หน้างวง ปลายงาแหลมงอนขึ้น
- กันแอกสกุม ใบหูคลุมใหญ่ยานเหมือนปีกกา ขอบตาไม่บรรจบกัน
- ชำนันสัตว์ โขมดสูง ท้ายเล็กต่ำ หางเขิน
- กระจอกส่อสี ตัวใหย่ หน้าเล็ก หางเขิน เล็บขาว ชอบยืนงอเท้า
- บรรลัยโศก รูปร่างทรลักษณ์ คล้ายกระจอกส่อสี
- ภูครบกระจอก ตัวใหญ่ หน้าเล็ก หางเขิน เล็บไม่ครบ
- มวยลา ตัวยาวรี โขมดเสอ ศีรษะคล้ายลิง งวงสั้น หางสั้น
- ทุรหุน ท้อง หนัง และตัวยาน ต้นคอกระตุก หลังคอเป็นปุ่ม
- ดำเกิงคนอง โขมดและหน้าเล็กต่ำ อกสั้น ท้องกระแหม่ง เท้าเล็กต่ำ
หางเขิน
- กระดกกันทุย หน้าบวม ต้นหางคดยาว
- สีดอ ตัวใหญ่ หน้าเล็ก งาสั้น ปลายงาเอนลง
- พลายแม่ ขนายยาวแหลมเรียวงอนขึ้น สองเท้าหน้าต่ำกว่าสองเท้าหลัง
- คางยูน คางยุ้ยหนา คอยาว เท้าเรียว หางเขิน
- จังกิสวา หน้ารวบ อกยาน ท้ายเล็ก หางเขิน
- ยักษ์ คางใหญ่ ตัวสั้นต่ำ หน้าสั้น งวงสั้น หางเขิน แกว่งงวง หูเล็ก
- พุงพัง ช่วงตัวสั้นต่ำ ท้องยุ้ยยานกลาง หางกิ่วและเขิน
- รัตทันต์ งาแดง กรามแดง ดุจแสงพระอาทิตย์ เล็บแดง
- กระดุ้งนาค ศีรษะสูงท้ายสูง กลางแอ่นลง
- พินายฆาฎ งาซ้ายสั้นงอนขึ้น งาขวายาวอ้อมลง ไขว้โอบหน้างวง แล้วย้อนลง
หูขาด และข้างหนึ่งสั้น
- พลุกทันต์ ตัวใหญ่ หน้าเล็ก งาเป็นปล้อง หางเขิน
- พินาย มีงาซ้ายข้างเดียว คึกคะนอง ช้างพินายมี 5 ประเภท คือ พินายสิทธิพินาย
พทรพินาย อิทรกินพินาย และนาศดึกพินาย
- สิทธิพินาย งาจะไม่เห็นออกมา
- พทรพินาย พลุกเฉวียงเตี้ย งาสั้นงอนขึ้น
- อิทรกินพินาย มีงาด้านซ้ายข้างเดียว สั้นคล้ายขนาย งอนขึ้นและมีสีแดงเล็บไม่ออก
- นาสดึกพินาย มีงางอกเฉพาะด้านซ้าย ปลายงางอนเวียนไปด้านขวา งาขวางปาก
- กำกวม ไม่มีงาหน้ากลม หางยาว เท้าสั้น ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ประเภท
คือ อัศวะ และ ราชสีห์
- หิณะ ตัวใหญ่ หน้าเรียวเหมือนหน้าหมู ชอบกินปู หางและเท้าสั้น
ตาแดงก่ำ
- ตรึบสมุทร เวลากินน้ำ กินหญ้า ชอบย่อตัวลง เอาปากเหมือนโค
- ตรึบไพร เสียงร้องเหมือนเสียงสุนัข หรือเสียงแรด หรือเสียงเก้ง
|
|
